horfði áðan á ruslatunnuna okkar fjúka um garðinn. er ekki alveg viss hvort ég var fegin eða svekkt yfir því að hún var tóm. ef hún hefði verið full hefði hún annað hvort ekki fokið eða annars hefði ég að öllum líkindum þurft að eyða parti af deginum á morgun við að tína ruslaafrakstur vikunnar saman héðan og þaðan af lóðinni. ætli ég sé ekki fegin að hún hafi verið tóm.

best að fara að ryksuga baðherbergið.

makinn var að sníða höfuðleðrið á frumburðinum og mér sýnist það hafa gengið með ólíkindum vel...nema hvað, ryksugun baráttusvæðisins virðist hafa mistekist all hrapallega.

þar kem ég inn í myndina.

ég er nefnilega haldin hinu eðlislæga kvenlæga ryksugukunnáttugeni.

fjúff hvað það gengur margt á í þessu lífi, sérstaklega eftir að ég hætti að troða skyndibitanum í heilann á mér. það er hreinlega hver einasta heilasella á fullu spani. mér líður svolítið eins og offitusjúklingi sem hefur farið í fitusog, nú get ég sko hreyft mig.
mikið innilega mæli ég með sjónvarpsleysi fyrir gesti og gangandi, kunningja og keyrandi.

ég er búin að vera með línuna ,,fallinn með 4,9 eitt skelfilega skiptið enn..." sönglandi í hausnum á mér undanfarna daga. gæti haft með prófatörnina sem er nú að ljúka að gera. sennilega ekki spennandi fyrir nemendur að hlusta á kennarann muldra þetta lag á meðan þeir læra fyrir próf... muahahaha.... ég sé svita spretta.

nema hvað, lóading týnd og gift tröllum. bölvaðar séu eineltisgelgjur þessa heims. bölvaðar. við munum þó vonandi endurheimta hana þegar hún finnur sér heilbrigðari syllu innan vinnumarkaðarins.

en nú er ég orðin svöng og mun splæsa arði hlutabréfanna í samloku þar sem ég ek heim á bílnum með nýju tímareiminni.

lengi lifi samlokugerðarbransinn, húrra, húrra, húrra!
góða helgi.

jæja þá er ég flutt í lítið gult hús. það var í stíl við páskana en er frá og með deginum í dag hætt að vera í réttum lit. en litir eru sosum ekki aðalmálið...eða?
bráðum kemst lífið aftur í skorður. vinnan er á leiðinni í skorður, börnin á leið í sínar skorður og internetið er komið í skorður. voða mikið af skorðum að fyllast. þegar allt verður komið í sínar skorður neyðist ég sennilega til að skreppa og verða mér úti um fleiri. aldrei nóg af skorðum.
og svo þykir mér gaman frá því að segja að sjónvarpstenging heimilisins er ekki í réttum skorðum enda rifu bandítarnir alla hausa af öllum snúrum útúr öllum veggjum og öll loftnetsmál í ólestri. ég hef þar af leiðandi ekki horft á sjónvarp í heila viku (sjónvarpsleysisafmæli í dag) og satt best að segja líður mér ágætlega. engin fráhvarfseinkenni hafa gert vart við sig og enginn söknuður eftir að vita nákvæma framgöngu survivorliða, amazing racegengisins, hinna örvæntingarfullu húseiginkvenna eða þátttakenda í americas next top model. sakna þeirra ekki neitt.
ég er ekkert að flýta mér að fá einhvern til að laga loftnetstenginguna enda búin að raða bókasafninu mínu pent og fínt í stássskápinn í sjónvarpslausu stofunni minni. og leslampinn á sínum stað. ég er til í tuskið og mun héðan í frá verða kenglesin og menningarleg.
eða ekki...
en þetta er amk í frásögur færandi miðað við aldur og fyrri störf.

hafði ekki hugsað útí að ég væri með holu í kinninni fyrr en mér varð illt íenni. það er sosum svo með svo margt sem er ósýnilegt þangað til það truflar. skyndilega leið mér eins og andlitið á mér væri um það bil að springa af mér og þá varða nú svo að ósköp elskulegur læknagaur skrifaði uppá pensilín við þessum skratta.
andlitið er ennþá á sínum stað til allrar hamingju.
mikið þykir mér óhugnalegt þegar ég sé mig knúna til að ímynda mér hvernig ég lít út að innan...

hvað varð um blogg minnar kæru systur?

erum með málningu út um allt en húsið er að verða fínt. jájá. enginn tími fyrir blogg og þessháttar dótarí. nema hvað, pé-a-ká-ká-i-eð sem leigði húsið áður en við fengum það afhent hélt eftir einum lykli til að ná í sófa sem þau höfðu fengið leyfi okkar til að skilja eftir í tvo daga á meðan þau redduðu geymslu fyrir hann. það var fyrir rúmri viku síðan. sófinn er enn á sínum stað og þau með lykilinn. í morgun þegar ég kom á staðinn og fór á klósettið sá ég að þau hafa komið í heimsókn í fyrrinótt. það sá ég ekki á því að sófinn væri farinn, sem hann er ekki, heldur á því að þau hafa dundað sér við að hirða sturtuhausinn, skrúfa klósettpappírshaldarann af veggnum, handklæðahengið, spegilskápinn sem hékk yfir vaskinum og síðast en ekki síst hafa þau ákveðið að taka með sér ljósaperuna og ljósaperustæðið sem voru í loftinu. já og svo vantaði fleira dót sem ég man ekki einu sinni hvað var, ég er svo pirruð.
ég pissaði næstum því útfyrir af geðshræringu þegar ég gerði mér grein fyrir bíræfni þessara kvikinda. að sjálfsögðu rauk ég beinustu leið niður í brynju þar sem ég keypti nýjan lás í hurðina sem ég svo skrúfaði blýfastann á sinn stað.
ef þau hefðu haft meiri tíma þyrfti ég sennilega að fara og kaupa nýtt baðkar, klósett og vask hið snarasta.
það hættir ekki að koma mér á óvart hvað sumt fólk er mikið fífl.
hugmyndir um hefndir eru vel þegnar, en þær verða að vera lúmskar því mannfjandinn er dópsali, aumingi og vinur allra góðkunningja lögreglunnar, og hann veit hvar ég á heima....

ef doktor love hjálpar fólki í ástarvandræðum, hverjum hjálpar þá doktor pepper?

í laginu sem hljómar: doctor, doctor, can´t you see I´m burning, burning... væri ekki nær að syngja: fireman, fireman, can´t you see I´m burning, burning ?

ef ég er að fara að mála um helgina, kemst ég þá á mála? eða er mikið mál að vera mál að komast á mála sem málamiðlun eða til málamynda. er hægt að mála mynd til málamynda? flytja málflutningsmenn málverk og fá málverk þegar þeir tala of lengi? byrja málaferli á því að grunna? eru mállausir aldrei með vesen? og eru þá vandræðagemlingar málfastir? á málhaltur maður í erfiðleikum með að mæla fjarlægðir, er hann slakur málari eða er hann með bolla á fætinum?
spyr sú sem ekki veit feit eins og geit sem úti skeit en leit út fyrir að vera saklaus.

best að hætta að þefa af terpentínunni...

vinsamlegast athugið að ég er hér með að peista inn upplýsingar sem ég hef alltaf vitað innst inni en hef samt ósköp gaman af að fá staðfestar af vísindalega sannreyndum persónuleikaprófum á veraldarvefnum. og hér eru niðurstöður dagsins:

Your Dominant Intelligence is Linguistic Intelligence

You are excellent with words and language. You explain yourself well. An elegant speaker, you can converse well with anyone on the fly. You are also good at remembering information and convicing someone of your point of view. A master of creative phrasing and unique words, you enjoy expanding your vocabulary. You would make a fantastic poet, journalist, writer, teacher, lawyer, politician, or translator.

What Kind of Intelligence Do You Have?

og nú erum við að fara að flytja aftur. og nú erum við að rífa gamalt veggfóður aftur. og nú erum við að fara að mála panel aftur. og nú erum við að fara að pússa gólf aftur. einhverra hluta vegna er sama spennutilfinningin ekki til staðar og síðast þegar allt var fyrst. einhverntíman er ekki allt fyrst eins og núna. núna er allt annað í annað sinn, annað væri fyrst...og fremst rangfærsla. fyrst ég er ekki þyrst en annað uppi á teningnum.
ég er með rispaða hnúa og handarbök eftir hraunaðan vegg sem þarfnaðist niðurskafs. skóf hraunið með hnúum berum eins og bubbi hinn umdeildi sálnasölumaður. er sá sem selur sálir guð? eða teljast sálir til eigna? hefur einhver selt sálina hans jóns míns? er jón minn þá hjá lúsífer eða belsebúb eða myrkrahöfðingjanum eða andskotanum eða skrattanum eða djöflinum eða fjandanum sjálfum? af hverju heitir hann myrkrahöfðinginn ef hann er umkringdur eldi? eldur veitir birtu og yl. eða var helvíti kalt? nú verður víst helvíti kalt um helgina, eða svo segjaðeir á veðurstofunni. en nema hvað, hraunveggurinn varð panell og handabökin urðu hraun. ef handarbakið er hérna, hvar er þá handarmaginn? og hvar er fótarbakið og höfuðbakið? eða kannski magabakið? væri ekki nær að kalla það sem snýr baki í lófa, þófa, eða sófa, eða rófa, eða hófa? væri það ekki nær eða fer því fjarri? nær eða fjær? ég bara spyr og spyr sú sem ekki veit enda fátt um svör og svarafátt. ef svarið er fátt hver er þá spurningin? þeir sem fá réttu spurninguna svara fátt og verður því eigi svarafátt.
oseisei.

hlaupabólan búin. gubbupestin byrjuð. hversu mikið er hægt að leggja á tveggja ára dverga og foreldra þeirra?
mér er spurn.

þetta var svokallað örblogg í tilefni heiladoða sökum svefnleysis sökum vanlíðunar sökum kúgunarstarfsemi sökum gubbupestar sökum leikskólasóknar sökum útivinnu sökum peningaþarfar sökum gerfiþarfa sökum neysluhyggju sökum kapítalisma sökum marshall aðstoðarinnar sökum bandaríkjanna.
það er alveg sama um hvað er rætt ef það er neikvætt. böndin beinast alltaf að bush.

það sem mér þykir fyndið:
prump, alltaf klassísk og skemmtileg. geta þó verið hvimleið þegar fýlan er viðvarandi og ókunnug. eins og til dæmis um daginn þegar mér var boðið uppá aðra hæð í landsbankanum niðri í miðbæ, en um leið og ég lagði af stað upp tröppurnar skokkaði uþb 200 kílóa maður niður á móti mér og mannhelvítið skildi eftir sig slæðu af súrri skítafýlu sem ég þurfti að brjótast í gegnum til að komast upp á efri hæðina. það var ekki fyndið prump. samt gerir prumpið aðstæðurnar kómískar.
hiksti. Það er mjög fyndið að fylgjast með fólki með hiksta eða fá sjálfur hiksta. reyndar verð ég leið á honum eftir 5 mínútur og vil fara að losna við hann, en mér þykir alltaf gaman og fyndið að fá hiksta. pabbi minn fær líka eina fyndnustu hiksta í heimi en hann hljómar eins og froskur með tourette.
illa þýddar bíómyndir eða sjónvarpsþættir. einhverntíman skrifaði ég smáræði um það fyrirbæri hér á mínum grænu síðum, en ég get velt mér lengi vel uppúr misskilningi þýðenda og hlegið dátt.
börnin mín að dansa. þau eru kostuleg bæði tvö hvort á sinn hátt sitt á hvorum palli. frumburðurinn er meistaralega hannað vélmenni þegar hann setur sig í breik-gírinn og síðburðurinn dillar pínulitlum mjöðmum eins og vasaútgáfa af hawaii-dansara. en það er svona "þið verðið að sjá það til að fatta það" fyndið.
orðaleikir og illa skrifaður texti. endalaus uppspretta hláturtára og gleðihasspera í andliti voru.
makinn að klippa á sér hárið eða í öðrum fegurðaraðgerðum. alltaf tekst honum að raka á sig skallablett eða gera einhverja aðgerð sem hann sér eftir í nokkrar vikur á eftir. og ég skemmti mér konunglega við að fylgjast með.
pétur vinur hans sveppa.

það sem mér þykir ekki fyndið:
spaugstofan.
bjössi bolla.
laddi.
grettur. (þykja þær eiginlega meira athyglisverðar en fyndnar)
brandarar.

gerðist svo góð að rífa í spaðann á ingó á föstudaginn þar sem ég birtist í mýflugumynd sem einkabílstjóri systur minnar. ég fékk vel þeginn bjór með mér í nesti heim eftir að hafa heilsað kauða og svo leystist ég upp eins og hologram... (kvót, lóa..hehehe) svo tróð ég mér í nælonið og málaði samkomusal í salahverfi rauðan. árshátíðin var sem hér segir: skálað hjá stjóranum, snittur fastar í tönnum, rúta í salahverfi, ræður haldnar af ókunnugum, fullur stærðfræðikennari, sölt humarsúpa, fín steik, skál og meira á ýmsum tungumálum, enda margir tungumálakennarar á svæðinu, vandræðaleg skemmtiatriði, hinir og þessir komu út úr skápnum sem reykingamenn og dönskukennarinn datt á rassinn.
allt í allt hin ágætasta skemmtun, séð frá mannfræðilegu sjónarhorni.

hinsvegar er ég ennþá eitthvað hálf dösuð sem er ótrúlegt miðað við að hafa drukkið 4 bjóra, 1 hvítvínsglas og farið að sofa fyrir kl.2.
það er af sem áður var þegar ég gat drukkið vodka og gin og landa og southern comfort í djús inni í tjaldi og út um alla þórsmörk í heila fjóra daga!
nú þarf ég bara að sjá flösku af southern comfort og mig fer að svima.

svei mér þá.

hvílíkur unaður er. að eiga stund með sjálfri mér. elska hund með mjálm og gler. hvílíkur unaður er. það er margt sem minnir á. hasselblad kem inní tá.
hvílíkur unaður er.

í dag er vendredi och moi er at hugse about at være a little creativa i dag. aber das is meget complicado að tænke every dag noget interesante pour mine amigos.
so will jag bara go aus mon house und hætta at skreve estupideces like un idiote.
arrivaderchi och have dig eine magnifique weekenden.

hasta la pasta

getur einhver sagt mér hvað má gera við börn sem eru að drepast úr kláða vegna hlaupabólna?

You Have A Type B+ Personality

B+ You're a pro at going with the flow You love to kick back and take in everything life has to offer A total joy to be around, people crave your stability. While you're totally laid back, you can have bouts of hyperactivity. Get into a project you love, and you won't stop until it's done You're passionate - just selective about your passions

Do You Have a Type A Personality?

úff. það er svo yndislegt þegar snjóa leysir og ruslið kemur aftur í ljós eftir snjóinn og slabbið. ég fékk hreinlega gæsahroll þar sem ég stóð úti í garði í gærkveld og andaði að mér laufléttum úðanum. svei mér þá ef ég kemst ekki í rómantískan fíling í úða og þoku. sérstaklega úða. en samt líka þoku. eiginlega bæði. samt...
eftir að hafa lesið um sýkta fingurinn á ingó og sýkta tannholdið í lóu hef ég verið að velta eigin heilsu fyrir mér og er skemmst frá því að segja að ég er eld-hress (sjö,níu,þrettán). nema auðvitað ef ég einbeiti mér að því að finna eitthvað þá gæti ég svosem minnst á bóluna sem er að angra mig í hársverði neðri í vestri, eða semsagt til vinstri á hnakkanum. svo er ég með bölvaðan kláða á olnboganum auk þess sem gamla meðgöngu grindareymslið hefur verið að minna á sig undanfarna daga. mig grunar sterklega líkamsræktarfjandann. í raun er sama í hvaða átt líf mitt stefnir, það kemur alltaf að einum og sama niðurstöðupunktinum. íþróttir eru hættulegar. heyrðu já og svo er ég með brotna fyllingu í jaxli en verð víst að bíða í eina 37 daga í viðbót eftir að komast að í hvíta stólnum. truflar mig svosem ekkert. annars finnst mér gaman að fara til tannlæknis. það er nokkuð sem ég hlakka alltaf til. svo fer ég annað hvort keyrandi eða í strætó (með stolt á vör) upp í mjódd þar sem kauði er til húsa. eiginlega á ég mér svona sérstakan tannlæknasvip, en í honum felst stolt, mont, ánægja, tilhlökkun og örlítið háð til handa þeim sem eru ekki eins heppnir og ég að vera á leiðinni til tannlæknis. svo þegar ég er á leiðinni heim (helst sem deyfðust því það er skemmtilegast), þá er svipurinn margfaldur. eiginlega hálfgert glott. ég vona alltaf að það sjáist utaná mér að ég sé lömuð í hálfu andlitinu (ég þarf mikla deyfingu), en því miður gerist það sjaldan að aðrir sjái ástandið utaná mér. tannlæknasvipurinn minn hugsa ég að sé svolítið eins og afmælissvipurinn minn, en hann nota ég í heilan dag aðeins einu sinni á ári auk þess sem ég svekki mig á því að vera ekki spurð um kennitöluna mína nema af daufheilum sem kveikja ekki á perunni og óska mér til hamingju. nema hvað...
hárgreiðslustofusvipurinn minn er ekki eins. hann er meira svona ,,hvað ertað horfa svona alltaf á mig? er ég skrýtin ha? ha?"
ég fer nefnilega svo sjaldan á hárgreiðslustofur að ég kem alltaf út í hálfgerðu menningarsjokki. ekkert stolt þar á ferð. svei mér þá ef ég hef nokkurn tíman gengið út af slíkum stað með ánægjutilfinningu í iðrunum.
nú sá ég valdimar flygering henda rusli í svörtu ruslafötuna fyrir utan regnbogann og ganga í burtu. en það kemur málinu sosum lítið við fyrir utan að staðfesta hversu skemmtilegt útsýnið er héðan af hverfisgötunni.
annars er ég að fara að flytja næstu vikurnar.
við skulum ekkert vera að minnast á það ógrátandi.
ég ætla að hringja í tannlækninn minn og reyna að fá tímanum flýtt til að hafa amk eitthvað til að hlakka til á næstunni.
já og svo er að koma vor.

hvernig fer ég að því að fá fólk til að borga mér leigu sem átti að greiðast þann 1. janúar síðastliðinn? hvernig á ég að koma fram við fólk sem er búið að halda mér í ,,á morgun" og ,,þetta er að reddast" og ,,þetta er að koma" í heilan mánuð? hvernig tala ég við manneskjur sem eru krónísk fórnarlömb aðstæðna, sem bera enga ábyrgð á eigin veseni heldur er allt erfitt vegna þess að kerfið, félagsþjónustan, tryggingastofnun, bankinn, konan á skrifstofunni út í bæ, veika amman, fólkið sem sér um ömmuna, veiku börnin og læknarnir þeirra, vinnuveitandinn og strætóbílstjórinn eru að reyna að gera þeim lífið erfitt?
mig er farið að langa til að slá ákveðna aðila utanundir.

gekk með systur minni um miðbæ reykjavíkur á sunnudagskvöldið síðasta. við vorum sjávarmegin, gengum niður á höfn og svo upp lindargötuna framhjá og á milli nýbygginganna og niðurrifsins. mældum út svæðin sem á að umturna og röltum í kringum húsin sem verða horfin innan einhverra ára eða mánaða.
að auki ræddum við af miklum ákafa mál málanna hjá miðbæjarbúum, og vonandi fleirum, þessa dagana. ég á eiginlega bágt með að trúa því að einhver hópur fólks hafi komist að þeirri niðurstöðu að það væri sniðugast að rífa hálfan laugaveginn ásamt fleiri stórum hlutum gamla miðbæjarins. væri ekki nær að nota peningana í að gera gömlu húsin upp og laga þau nýju svo að þau komist nær þessum gamlamiðbæjarreykjavíkurstíl?
ég finn að ég verð döpur þegar ég hugsa til svona starfsemi. ég get ekki ímyndað mér hvað fer fram á milli eyrnanna á því fólki sem þykir vænlegast að breyta þessu elsta hverfi borgarinnar í ferkantað nútímahverfi. mig minnir einmitt að í öllum þeim borgum sem ég hef heimsótt eða lesið mér til um sé það einmitt miðbærinn þar sem gamli byggingarstíllin fær að njóta sín, þar sem saga borgarinnar skín í gegnum götumyndirnar, þar sem húsin hafa sál. sál...það er einmitt orðið. gömlu húsin í bænum hafa sál. þau eiga sér sögu og þau eru tengiliður okkar við það sem reykjavík var, og er, en það er lítið sjávarpláss á hjara veraldar. rétt er að þau hafa kannski ekki verið byggð af miklum efnum og víst er ýmislegt sem má lagfæra, en það er einmitt það sem peningarnir ættu að fara í. svona eins og frakkarnir eyða pening í að laga notre dame og hreinsa brýrnar sínar og ríki leggja metnað uppúr að viðhalda fegurð hinna sögulegu bæjarhluta, ættum við að vernda okkar. ekki bara að vernda gömlu húsin heldur ættum við að vernda útlit miðbæjarins, gamla stílinn. það segir mér enginn að öll ný hús verði að vera nútímaleg í útliti og að einhverjum finnist fallegt að klambra saman litlum bárujárnshúsum og póstmódernískum lúxusíbúðum. miðbærinn hefur heldur aldrei snúist um lúxus. lúxus tengist fjármálahverfum og það er í borgartúni. endilega skellið upp lúxusháhýsum með 3 lyftum á hvern íbúa í borgartúninu, nóg er plássið í kringum höfða td. þar mætti aldeilis skella upp skýjakljúfum.
ég legg til að svæðið sem nær frá kirkjugarðinum við suðurgötu og upp að klambratúni og frá reykjavíkurflugvelli niður á höfn, verði endurskipulagt og teiknað upp á nýtt með upprunalegan stíl í huga. þá fengju eigendur þessara húsa greiðslur til þess að bæta og lagfæra og gera upp, eða þá gæti borgin keypt upp þau hús sem eru í niðurníðslu, lagfært þau og notað þau annað hvort sem leiguíbúðir eða undir skrifstofur og aðra starfsemi.

ég finn löngun mína til þess að búa í reykjavík fjara út í hvert skipti sem ég sé nýjan steypuklump í miðbænum eða les um fyrirhugaðar framkvæmdir á svæðinu. mig langar voða lítið að búa í borg þar sem unnið er markvisst að því að eyða sálinni.

nú spyr ég.... hvað, ef eitthvað, er hægt að gera til að snúa þessari þróun ?
ætli við samlandarnir getum í eitt einasta skipti sýnt nægilega mikinn samhug í verki til þess að koma í veg fyrir yfirgang nýbyggingamafíunnar?

fór í nostalgíuferð í morgun. synti 200 metra í breiðholtslauginni, keyrði framhjá æskuheimilinu og grunnskólanum og rölti um ganga framhaldsskólans, en þangað átti ég reyndar erindi. skellti hinu bara með í pakka þar sem ég var hvort eð er á leiðinni þarna uppeftir. kemur sjaldan fyrir lengur á þessum síðustu og verstu tímum.
nema hvað.
þarna naut ég mín mjög og mikið á sokkabandsárunum (hvaða ár eru það annars?)
af einhverjum ástæðum myndi ég þó ekki kaupa mér íbúð þarna uppfrá. kann ekki alveg að segja hvers vegna, enda á ég sjálf mest megnis góðar minningar úr hverfinu... en einhverra hluta vegna.....

blogg dagsins hjá minni kæru systur minnti mig einmitt á fólkið sem keypti íbúðina þar sem við ólumst upp, þegar við fluttum út. þau eru þessar frelsuðu týpur. ég hálf vorkenndi íbúðinni ,,minni". ég vorkenni sérstaklega glugganum í litla skrifstofuherberginu þegar jólin nálgast því þá verður hann að bera upplýstu stafina þar sem stendur ,,jesus loves you".
hálf svona suður-bandaríkjalegt.... eða svo segja allavega fordómarnir mínir mér.

leiðinlegi karlinn með skræku röddina er ennþá á vakt í lauginni. konan í búningsklefanum er líka á sínum stað að prjóna. það er svosem fínt að það fyrirfinnist svona fastir punktar í tilverunni.

djöfull er mikið að gera! ég bara hreinlega má ekki vera að...

vinnufjandinn fríkar út
flest er skjól í fokið
ég er sveitt og súr með stút
seint verður því lokið

ritstíflað er ræksnið mitt
seint í rassinn gripið
krota smá svo verðég kvitt
og kommentin þið hripið

best að farað bögglast í
bókapant í síma
vil ei verða þekkt af því
að falla þar á tíma

hananú